Κάποτε ήμασταν αλλιώς..

0
176

 

 

Επιμέλεια: Χριστιάνα Διονυσίου – Ant1iwo.com

Σήμερα οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν ψυχική γαλήνη, ηρεμία και είναι γεμάτοι με τα αρνητικότερα συναισθήματα όπως, ζήλεια, φθόνο, θυμό, εμμονές και απωθημένα. Είναι σαν ηφαίστεια που περιμένουν την ώρα της έκρηξης χωρίς κανένας να ξέρει το πότε.

Ίσως αυτό που τους “τρώει” περισσότερο τη ψυχή είναι ο φθόνος: Γιατί οι άλλοι είναι καλύτεροι, γιατί εμείς δεν έχουμε ότι εκείνοι.

Ο φθόνος δεν είναι μόνο ζήλια, δεν είναι μόνο η επιθυμία να έχεις αυτά που έχει ο διπλανός σου, αλλά γεμίζει τη ψυχή και το μυαλό με σκέψεις γεμάτες κακία, θέλοντας την καταστροφή αλλά και την απώλεια οποιωνδήποτε αγαθών έχει αυτός και δεν έχεις εσύ. Σίγουρα, φθόνο δεν νιώθει κανείς για κάποιον που είναι μακριά αλλά για κάποιον που είναι κοντά του, είτε ασκεί το ίδιο επάγγελμα είτε μένει στην ίδια γειτονιά ή ακόμα και στην ίδια οικογένεια. Ο άνθρωπος που κυριαρχείται από φθόνο είναι δυστυχισμένος και δεν μπορεί να χαρεί τίποτα στη ζωή του. Εκπέμπει συνεχώς τόσο άσχημες ακτινοβολίες, που κανείς δεν τον αντέχει.

Πρόσεχε από τέτοιους ανθρώπους…

Σκέψου καλά πριν μιλήσεις για πράγματα που προκαλούν ζήλια και φθόνο, ποτέ μην υπερβάλεις και όσο μπορείς διατήρησε την ταπεινότητα και τη μετριοφροσύνη σου. Κράτησε απόσταση από μάτια γεμάτα φθόνο και όσο λιγότερη τροφή τους δίνεις τόσο καλύτερα για σένα.

Δυστυχώς όπου υπάρχει φθόνος και ζήλια, δημιουργείται το μίσος και το μίσος οδηγεί τον άνθρωπο σε πράξεις που ξεφεύγουν από οποιοδήποτε όριο ανθρωπιάς…

«Ο φθόνος είναι παιδί της αλαζονείας, εργάτης της εκδίκησης, αρχηγός μυστικής επανάστασης και διαρκές βάσανο της αρετής. Ο φθόνος είναι βόρβορος της ψυχής, δηλητήριο κι υδράργυρος που φθείρει τη σάρκα κι αποξηραίνει τον μυελό των οστών»
Σωκράτης

«Ποτέ δεν θα γίνεις ευτυχισμένος αν σε νοιάζει αν κάποιος είναι πιο ευτυχισμένος από σένα».
Σένεκας

«Θέτοντας προσωπικούς στόχους και επιτυγχάνοντας τους, αισθάνεσαι ικανοποιημένος με τον εαυτό σου και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να αυξάνεται η αυτοεκτίμηση σου. Έτσι, δεν έχεις πλέον την ανάγκη να επιθυμείς την αποτυχία του  άλλου, δεν νιώθεις φθόνο.»
Δ.Δ